Am. Geudeke geeft op duidelijke en prettige toon aan hoe door de eeuwen heen het Jodendom verlangd heeft naar de vervulling van de Messiaanse belofte, echter meer materieel dan geestelijk; die soms verborgen, soms meer openlijk geuit werd.
Samen met het toenemen van het antisemitisme, waarvan de oorzaken gezocht kunnen worden in vreemdelingenhaat en verkeerde opvattingen van de zijde der Christenheid heeft dit in 1896 geleid tot het tot stand komen van de Zionistische beweging, strevend naar een eigen Joods rijk in Palestina. De jaren na 1900 geven het beeld van een langdurige en moeizame strijd voor de verwezenlijking. Veel Joden immigreerden in Palestina waar de nieuwe nederzettingen sterk de aandacht trokken. Engeland, de mandaatnatie en de Arabische landen bestreden echter de Joodse aspiraties heftig waarvan ze meenden dat ze indruisten tegen hun eigen belangen. Na tenslotte een interventie van de Veiligheidsraad werd [noot: in 1948] een nieuwe staat Israël gevormd die in een harde strijd tegen de Arabische legers bewees recht op bestaan te hebben. En nu zijn de Joden, hardwerkend, op weg hun nieuwe natie tot een volwaardig lid der verenigde volken te maken.
Bespreking:
Er volgt een discussie die zich toespitst op het waarom van de Jodenhaat. Een aantal amici met tegengestelde meningen komt aan het woord, het meest van allen am. Niemeijer, die het duidelijk niet eens is met am. Krolis.