Am. Kleinlein begint met te zeggen dat hij deze lezing met een zekere schroom houdt, omdat het bijna mos is dat op een IXNAΘON-dies een beroemd reünist spreekt.
De belangstelling voor het onderwerp Suggestie is gewekt door werken van Peal, Charles Baudet en Carp. Spreker neemt als uitgangspunt de definitie van suggestie uit een Nederlands woordenboek: suggestie, door geestelijke beïnvloeding opgewekte voorstelling. Deze definitie heeft bezwaren.
Het woord “voorstelling” is te concreet.
Het woord “opgewekte” suggereert een voorstelling die nog niet aanwezig zou zijn. Dit is niet het geval, de vader van de gedachte wordt de gedachte.
Het woord “beïnvloeding” wekt de indruk dat een derde in het spel is. Dit is niet waar, men doet het zelf.
Bedoelt men met het woord “geestelijke” de wijze waarop dan zegt dit woord te weinig. Wordt de aanduiding van het lijdend voorwerp bedoeld dan is het woord overbodig.
Andere definities zijn die van Charles Baudet: onbewuste realisatie van een idee, en Carp: aanvaarding zonder zelfinzicht.
De suggestie heeft een wezenlijke functie in ons leven, inwendig (bijv. een vinnige woordentwist na ruzie) en uitwendig ( bijv. het opzetten van de haren van een kat). Door de zintuigen worden gewaarwordingen gewekt die verwerkt moeten worden buiten de wil. Een objectief verwerken bestaat niet. In onze jeugd selecteren onze ouders onze gewaarwordingen, later doen we dat zelf. Er is een gerichtheid aangebracht door de ouders (evolutie). Een conflict ontstaat door een gewaarwording die niet bij het phenotype past. Een veelvuldig ten prooi vallen aan zulke conflicten kan tot schizofrenie leiden.
Onder autosuggestie wordt verstaan: de vatbaarheid voor emotionele beïnvloeding op irrationele wijze. De grens van het abstract denken is de grens van het voorstellingsvermogen.
Geloofsleven en suggestie: de gelovige zoekt naar verbondenheid met de Schepper. Angst en vrees staan daarbij op de voorgrond, zodat men zichzelf moed in spreekt (raadgeving van Peal: herhaal elke dag: ik vermag alle dingen door Christus die mij kracht geeft).
Spreker besluit met de woorden: Tenslotte mijn wens op deze IXNAΘON-dies: laat ons als kring een moraal hebben niet tegenover, maar naast de algemeen geldende. Laat deze moraal suggestief werken. Door deze suggestieve kracht gesteund volgen de leden vrijwillig bepaalde spelregels.
Leve het hartverwarmende collectief anders zijn! Leve het hartverwarmende collectief beter zijn! Leve IXNAΘON! IXNAΘON Hoog!
Bespreking:
Am. Stroes vraagt zich af hoe men tegenover suggestie moet staan. Hij meent dat iemand die met het verschijnsel suggestie bekend is, indrukken kan uitschakelen die schadelijk voor hem zijn.
Am. Kleinlein zegt: Ik zie het passief. Hier doe je niets aan.
Am. Hommes: Iemand die voortdurend bloot staat aan conflicten is of vooral niet schizofreen, maar de willoze, altijd twijfelende mens.
De amici Roosjen en Smit komen terug op geloof en suggestie.
Am. Gerrits vraagt of een minderwaardigheidscomplex veroorzaakt wordt door suggestie of door autosuggestie.
Am. Kleinlein: Allebei.