jaarrede am. H. Homan

De praeses noemt het een tragisch moment. In z’n rede gaat hij de geboorte van het dispuut en het leven na de geboorte na. Onze gedachtes gaan dan associëren met het beeld van de uitbreiding van de mens. Bij de geboorte komt nieuw leven. Vergelijken we het leven van IXNAΘON met het leven van een kind, dan zien we, dat het kind geholpen moet worden in z’n groei. In het leven van een kind zien we stadia. Zo heeft ook het dispuut die verschillende stadia doorlopen. Nu zijn we in het stadium, waarin we de indrukken van de omgeving opnemen, het stadium van de conflicten. Het is goed dat we puberteitsneigingen vertonen. We weten, dat we “man” zullen worden. We zullen een figuur worden zonder enige beperking. We zijn vrij. Met het volste vertrouwen kan de praeses hierop afscheid nemen.